سفر امروز: خوزستان استانی در جنوب غرب ایران که از کرانه جنوبی به خلیج فارس منتهی می شود و در آن رودهای متعددی چون، کرخه، کارون، دز، بهمن شیر، مارون، اروند جریان دارند اما با این همه به واسطه این که جلگه خوزستان شیب کمی دارد و در برخی از نقاط آن گنبدهای نمکی موجود است که نقش عمدهای در شور کردن زمینها و آبها دارد، همین امر در چند دهه اخیر موجب شده تا این استان همواره با مشکل کم آبی و ضرورت شیرین کردن آب های این استان برای زمین های کشاورزی بیش از گذشته روبرو شود.
با این که استان خوزستان پنجمین استان پرجمعیت ایران به شمار می رود؛ اما به دلیل مشکلاتی چون کمبود آب، آلودگی هوا، دمای بالا، گرد و خاک و نبود کار مناسب و آثار و تبعات به جا مانده از جنگ تحمیلی ۸ ساله عراق از جمله استان هایی هم به شمار می رود که میزان مهاجرت در آن بسیار بالاست و همین امر در برخی از مناطق این استان موجب شده تا چهره قومیتی این استان دگرگون شود.
استان خوزستان در منطقه از جایگاهی راهبردی و ترانزیتی برخوردار است. خوزستان، پس از استان تهران، دارای بالاترین میزان تولید ناخالص در میان استانهای ایران است و از دیربار این خطه زرخیز از قدیمی ترین زیست گاه انسان به شمار می رفته به گونه ای که زندگی انسان در این خطه براساس منابع تاریخی و میراثی که از خود به جا گذاشته به بیش از ۲ هزار و ۷۰۰ سال پیش از میلاد مسیح و شکل گیری تمدن ایلام در هزاره سوم پیش از میلاد باز می گردد.
با این که این استان از منابع مختلف انرژی، پتروشیمی و منابع طبیعی برخوردار است و ۱۱۷ سال از فوران نخستین چاه نفت ایران و خاورمیانه در مسجد سلیمان می گذرد اما گویی نفت برای خوزستان چیزی جز آلودگی به جا نگذاشته است و اگر در تمام این صد و اندی سال درصد ناچیزی از درآمد حاصل از فروش نفت صرف ایجاد امکانات در این استان می شد؛ امروز این استان رنگ محرومیت به خود نمی دید و می توانست به دلیل همجواری با آب های آزاد به یکی از قطب های گردشگری خاورمیانه بدل شود. استانی که با وجود جاذبه های آبی و میراث تاریخی که در دل خود جای داده می تواند عمر ماندگاری گردشگران در این منطقه را افزایش دهد.
گردشگری سلامت؛ حلقه گم شده گردشگری ایران
البته خوزستان از منظر گردشگری سلامت با توجه به همجواری با کشور عراق می تواند حرف هایی برای گفتن داشته باشد چرا که در سال های گذشته بیشتر عراقی ها به دلیل راحتی سفر به ایران و کم بودن هزینه های درمان در ایران در مقایسه با سایر کشورهای همجوار و تخصص بالای پزشکان ایران به ویژه در درمان ناباروری؛ برای درمان راهی ایران و تهران می شوند، اگر تدابیری در خوزستان اندیشده می شد و بیمارستان های تخصصی ایجاد می شد خوزستان می توانست در منطقه خلیج فارس حرفی برای گفتن داشته باشد.
شادگان؛ قایق سواری در تالاب، تماشای گاومیشهای وحشی و پرندگان مهاجر
شهرستان شادگان، یکی از شهرستانهای استان خوزستان است. با این که ۴۶ سال از مستقل شدن شادگان از خرمشهر می گذرد و این شهرستان در چهارراه نفتی و گازی ایران قرار دارد و از نظر زیست محیطی و گردشگری از جاذبه های منحصر به فردی در جهان برخوردار است و یکی از زیباترین تالاب های جهان در این منطقه قرار دارد، اما بی شک از شادگان می توان به عنوان یکی از محروم ترین شهرستان های ایران یاد کرد، شهرستانی که بیشتر مردمان آن را عرب زبان ها تشکیل می دهند و زندگی شان با آب گره خورده و می توانند در صورت آموزش؛ در گردشگری آبی و با ایجاد و تقویت زیر ساخت های گردشگری، گرد و غبار فقر را از چهره محروم این شهرستان پاک کرد تا مشکل بی کاری ساکنان این منطقه نیز برطرف شود.
البته شادگان در سال های نه چندان دور به علت ارتباط با خلیجفارس از راه پیش بندر بوزی، واقع در منتهیالیه خوردورق، از اهمیت قابل توجه ای برخوردار بوده اما به علت از کار افتادن بندرگاه در اثر پر شدن خوردورق از رسوبات و فاضلاب، از اهمیت آن کاسته شده.
متاسفانه ریختن فاضلاب به آب ها و تالاب ها مشکل این شهرستان نیست و به دلیل بی تدبیری در تمام شهرهای ایران به این مشکل زیست محیطی روبرو هستیم.
روستای صراخیه و اسکله گردشگری تالاب بین المللی شادگان
رود مارون یا جراحی از شادگان می گذرد و در روستای صراخیه که آن را با گذر از وسط آن به دو بخش تقسیم می کند، موجب شده تا یکی از زیباترین و مرموزترین تالاب های جهان در این منطقه شکل بگیرد، تالابی که جزو ۱۸ تالاب بینالمللی ثبت، جاری و زنده است و از جنوب آبش به خلیج فارس می ریزد.
در چند سال اخیر اسکله گردشگری تالاب بین المللی را در روستای صراحیه راه اندازی کرده اند و به واسطه این اسکله فرصت منحصر به فردی فراهم شده تا گردشگران از سایر شهرهای ایران برای تماشای این تالاب، گاومیش های وحشی و پرندگان مهاجر به شادگان بیایند.
صراحیه، جایی شبیه ونیز
صراحیه از معدود روستاهای به شمار می رود که ثبت ملی شده است و ساکنان آن برای عبور و مرور روزمره خود از قایق استفاده می کنند قایق های که لاغر و باریکی که جنس شان از حلبی ساخته شده و در صورت گسترش و رونق گردشگری آبی در این منطقه ضرورت این وجود دارد که قایق های مجهزی در این منطقه به آب انداخته شود. هزینه سفر رفت و برگشت یک خانواده ۵ نفره با این قایق ها و گشتی کوتاه در جزیره ای که در وسط تالاب ساخته شده ۵۰۰ هزار تومان است و به گفته استاندار شادگان تنها در نوروز سال جاری بیش از ۱۱۳ هزار نفر گردشگر در بازهای حدود ۲۰ روزه به شادگان سفر کردند. همچنین حدود دو هزار گردشگر خارجی از کشورهای چون سودان و اتریش به تماشای تالاب آمده اند.
تالاب شادگان و سفرهای زیست محیطی
تالاب شادگان تالاب شادگان همه ساله در فصل پاییز میزبان انواع پرندگان آبزی و کنار آبزی مهاجر از مناطق سردسیر سیبری، روسیه، آسیای میانه و مناطق داخلی ایران است؛ همچنین در این منطقه به دلیل زیست جمعی گاومیش ها و تنوع آبزیانی که در این منطقه زندگی می کنند، زمینه ای را فراهم آورده تا این تالاب قابلیت این را داشته باشد که گردشگرانی که با مقاصد گردشگری علمی و پژوهشی سفر می کنند برای سفر به این منطقه سفر کنند.
به گفته یعقوب مقدم، فرماندار شهرستان شادگان شادگان از ظرفیت بالای گردشگری برخوردار است که باید برای بهره برداری از این ظرفیت های سرمایه گذاری شود.
جزیره نی
در وسط تالاب شادگان جزیره مصنوعی به نام نی با سرمایه گذاری بخش خصوصی ساخته شده است اما به گفته استاندار شادگان، اجازه ساخت و ساز در وسط این جزیره داده نشده و با حصیر حدود ۳۰ آلاچیق هایی در این جزیره ساخته شده که در یکی از آلاچیق ها رستورانی ساخته شده تا غذاهای دریایی در آن طبخ شود، همچین در یکی از آلاچیق ها هم چایخانه سنتی ایجاد شده تا گردشگران بتواند خود را به یک فنجان قهوه عربی یا یک استکان چای میهمان کنند.
البته با توجه به این که بومیان شادگان که زندگی شان با تالاب گره خورده؛ بتوانند عوایدی از گردشگری نصیب شان شود؛ قرار نیست در داخل جزیره اقامتگاهی برای گردشگران برای اسکان ساخته شود تا گردشگران در داخل روستا و خانه های بوم گردی اسکان داده شوند. هر چند که یکی از بوم ها می گوید شب ها به دلیل پشه ها نمی توان در جزیره ماند.
یکی از آلاچیق ها هم برای فروش محصولات حصیری زنان شادگان اختصاص داده شده، دست بافه های از حصیر و نی که شهرت شان جهانی است و با این بافه ها بخشی از هزینه های زندگی بومیان منطقه تامین می شود.
با توجه به آب و هوای شادگان بهترین زمان برای دیدن تالاب اوایل بهار و فصل پاییز و زمستان است. با توجه به این که تا پیش از این به جاذبه های گردشگری شادگان کمتر فکر شده بود و در سال های اخیر با ورود سرمایه گذاری بخش خصوصی در سال های آتی فرصت مغتنمی برای استفاده از ظرفیت های گردشگری این منطقه فراهم شود و شادگان و تالاب شادگان میزبان گردشگران متعددی در طول سال باشد. البته در حال حاضر در شادگان هتلی احداث نشده است و با ورود و سرمایه گذاری بخش خصوصی و افزایش تعداد گردشگران به این منطقه فرصت های شغلی متعددی به واسطه گردشگری در این منطقه ایجاد شود.
با توجه به گرمای خوزستان در فصل تابستان و اواخر بهار، بی شک بیشتر گردشگران در فصل پاییز و زمستان و به ویژه تعطیلات نوروز قصد سفر به این استان را می کنند. پاییز و زمستان خوزستان، بیشک یکی از مقاصد دیدنی و دلپذیر سفر است که با برنامهریزی و البته بهبود وضعیت معیشتی مردم میتواند در آینده سبب رونقش گردشگری در این استان شود.
