داود حومنیان*: دیپلماسی گردشگری به استراتژی گسترده برای تقویت روابط بینالمللی و توسعه چند بعدی اشاره دارد در حالیکه لغو روادید به عنوان یک ابزار خاص و عملی برای تسهیل سفر استفاده میشود.
توسعه صنعت گردشگری، در گرو بهبود روابط دیپلماتیک و ایجاد تعاملات فرهنگی بین کشورها میسر میشود و لزوما با لغو روادید یک طرفه نمیتوان امیدوار به توسعه این صنعت و رشد گردشگر به کشور باشیم.
در شرایطی دولت قبل تمام اهتمام خود را معطوف به اقدام لغو روادید یک طرفه با کشورهای جهان کرده بود که تصور میکرد با اجرای چنین اقدامی، سیل گردشگران به ایران هجوم خواهند آورد ولی شواهد موجود حاکی از آن است که پس از گذشت چندین ماه از این اقدام، حتی نیم درصد از جمعیت ۳ میلیاردی مورد اشاره به ایران سفر نکردند!
اگر دولت قبل حتی به سوابق چند دههای لغو روادید دو طرفه و نه یکطرفه بین ایران و ترکیه توجه میکرد، هرگز چنین تصمیم شتابزدهای نمیگرفت ، زیرا شواهد موجود حاکی از آن است که لغو روادید چند دههای بین ایران و ترکیه، صرفا منجر به خروج ارز از کشور برای سفر و تفریح شده است تا ورود ارز به کشور!
عدم توجه به نظرات کارشناسان از یک سو و اعلام رسانهای اعطای سیمکارت به گردشگران خارجی برای اطلاعرسانی از وضعیت خودشان در زندان( به عنوان یک دستاورد نوین در دیپلماسی!) و همچنین تصمیمات شتابزده دولت قبل نه تنها منجر به افزایش گردشگر به کشور نشده است، بلکه چنین اقداماتی در آینده، تبعاتی نظیر افزایش مهاجرت غیرقانونی، کاهش عواید کنسولی ناشی از حذف روادید، تاثیرات امنیتی و تاثیر منفی بر احساسات عمومی و … را به دنبال خواهد داشت.
*رئیس دانشکده گردشگری دانشگاه تهران
